Wojna błyskawiczna
Sunday, January 25th, 2009W latach trzydziestych generał Heinz Guderian wystosował memoriał, w którym opisał zarys nowego sposobu prowadzenia działań wojennych. Dokument ten opisywał wykorzystanie zmasowanego ataku wojsk pancernych, wspieranego działaniami lotnictwa i ogniem artyleryjskim, w celu przełamania linii obronnych przeciwnika na głównym kierunku natarcia.
Każde działania wojskowe wymagają szczegółowego i dokładnego planowania. Oprócz wykorzystania jednostek bojowych, musi się w nim znaleźć też miejsce na działania wojsk inżynieryjnych i zabezpieczenia technicznego. Są to równie ważne zadania. Budowa mostów, remonty uszkodzonego sprzętu, instalacja kanalizacji Poznań. To wszystko jest obowiązkiem tych niedocenianych oddziałów. Ważna jest umiejętność wykorzystania przewagi jaką dają sprawnie wykorzystane jednostki logistyczne.
Idea blitzkriegu lub po polsku wojny błyskawicznej, z całą siłą obnażyła słabość klasycznych metod obrony podczas kampanii francuskiej roku 1940. Plan obrony zakładał utrzymywanie pozycji na silnie ufortyfikowanej Linii Maginota. Niemcy wykorzystali jednak lukę w pozycjach obronnych na granicy z Belgią, kierując na nią siły pancerne w postaci silnych klinów. Z łatwością przedostały się one przez słabe linie, po czym wkroczyły w głąb terytorium Francji. Okrążyły główne siły destabilizując przy okazji francuskie linie zaopatrzeniowe i likwidowały pojedyncze ośrodki oporu obrońców. Największym błędem taktyki państw sprzymierzonych, było rozproszenie sił pancernych i próba całościowej obrony terytorium kraju. Nie miała ona szans w zetknięciu ze skoncentrowanymi i mobilnymi siłami przeciwnika.